Problemy z wagą

Otyłość wbrew obiegowym poglądom jest poważną dolegliwością definiowaną jako nadmierny ciężar ciała, który jest ściśle związany ze zwiększoną ilością zgromadzonego w ciele tłuszczu. Jednak decyzje o podjęciu odchudzania podejmujemy częściej z powodów estetycznych - dbania o urodę oraz z chęci zachowania sprawności fizycznej.

Czy otyłość możemy ująć w sposób mierzalny? Tak! O otyłości mówimy, gdy ciężar ciała przekroczy 120% należnej masy ciała lub gdy zawartość tłuszczu w ciele zwiększy się ponad przyjęte normy, czyli przekroczy 12-20% u mężczyzn i 20-30% u kobiet. Ale uwaga! Normy te dotyczą osób młodych. W miarę starzenia się następuje przyrost tkanki tłuszczowej w miejsce beztłuszczowej masy ciała, dlatego u osób starszych udział procentowy tłuszczu w ciele zwiększa się, nawet przy zachowaniu stałej masy ciała. Obecnie najpopularniejszym i powszechnie wykorzystywanym do oceny stopnia otyłości jest wskaźnik masy ciała BMI (Body Mass Index), który wyraża się ilorazem wagi ciała w kilogramach i kwadratu wysokości ciała w metrach. Tak więc, aby przystąpić do oceny własnego wskaźnika wagi ciała należy przez swoją wagę podzielić podniesiony do kwadratu swój wzrost wyrażony w metrach. Jeżeli kto. waży 80 kilogramów, a jego wzrost wynosi 1,85 m. to po zastosowaniu powyższego wzoru dowie się, że jego wskaźnik BMI wynosi 23,39. Tylko co to oznacza w praktyce?

Międzynarodowa Organizacja Zdrowia WHO ustaliła zakresy wartości BMI, które umieszczają osoby na skali niedowaga - otyłość i ryzyka powikłań zdrowotnych chorobą niedokrwienną serca, miażdżycą oraz cukrzycą. I tak wskaźnik BMI poniżej 18,5 to niedowaga, ryzyko powikłań jest małe, ale istnieje zwiększone ryzyko innych chorób, między 18,5 a 24,9 sytuują się osoby z normalną wagą, a ryzyko powikłań u nich jest przeciętne. Wskaźnik między 25 a 29,9 świadczy o nadwadze, gdzie ryzyko powikłań jest nieznacznie zwiększone; między 30 a 34,9 świadczy o otyłości pierwszego stopnia i ryzyko powikłań jest umiarkowanie powiększone. Wskaźnik BMI między 35 a 39,9 to otyłość drugiego stopnia, gdzie ryzyko powikłań jest znacznie powiększone. BMI powyżej 40 to otyłość trzeciego stopnia i ryzyko jest bardzo zwiększone.

(km)