Pogrzeb Jerzego Szulca: Zobacz zdjęcia z ceremonii [zaktualizowane]

Na wałbrzyskim cmentarzu, w parafii p. w. św. Barbary, pochowano Jerzego Szulca - pierwszego przewodniczącego Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego z sierpnia 1980 roku.

Odszedł Jerzy Szulc (1954-2012) – zasłużony działacz „Solidarności”, organizator strajku w kopalni „Wałbrzych”, przewodniczący Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Wałbrzychu i Międzyzakładowego Komitetu Założycielskiego Zarządu Okręgowego Wałbrzyskiego NSZZ „Solidarność” Dolny Śląsk. W okresie stanu wojennego, jako internowany, przebywał w ośrodkach odosobnienia w Kamiennej Górze, Głogowie, Grodkowie i w Uhercach. Po wyjściu na wolność działał w podziemnej „Solidarności”.

Kiedy wybuchł strajk w kopalni „Wałbrzych” Jurek Szulc wygłosił najlepsze przemówienie. Miał pewne doświadczenie, bo był działaczem organizacji młodzieżowej. Kiedy został przewodniczącym sam mówił, że jest tym zaskoczony. Przyjął na siebie tą rolę i stanął na wysokości zadania. Bardzo szybko się uczył i stał się w Wałbrzychu taką opoką Solidarności – wspomina Jan Lityński, doradca Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej.

Jurek był człowiekiem pracowitym. Przychodził rano i nie wiadomo kiedy wychodził. Może wcale nie wychodził. Był młody i energiczny. Zawsze go podziwiałem, kiedy miał pełną salę i przemawiał do tych ludzi – wspomina Zbigniew Senkowski. Ostatni raz spotkałem Jurka w tamtych latach, kiedy zamknięto mnie na Mazowieckiej – dodaje po chwili. Ale kontakt między nami był taki, że Jurek próbował krzyczeć coś do mnie ze swojej celi przez judasza.

Z Jurkiem Szulcem siedziałem w jednych więzieniach już od 10 kwietnia 1981 do końca mojego internowania czyli przeszliśmy przez Głogów, Grotków i Uherce w Bieszczadach – wspomina Andrzej Perlak, członek Zarządu Regionu „Solidarności” w Zielonej Górze, internowany od 13 grudnia 1981 do 30 listopada 1982 roku.

Z Jerzym Szulcem spotkał się w ośrodku głogowskim Wiesław Modzelewski – obecnie pracownik wałbrzyskiej „Solidarności”.
Człowiek, który na wygląd raczej nie budził sympatii. Zawsze z dużą brodą, dosyć srogi, natomiast jak z nim rozpoczęło się rozmowę to okazywało się że jest to człowiek bardzo ciepły, otwarty i taki skory do pomocy. Z resztą nigdy tej pomocy nie odmówił - to znaczy jeżeli zawsze się do niego zwracałem, zawsze był gotowy przyjechać, pomóc, doradzić czy też powiedzieć co należałoby zrobić. Wielka strata dla całej „Solidarności” – mówi Radosław Mechliński, zastępca przewodniczącego dolnośląskiej „Solidarności”.

Zobacz zdjęcia z uroczystości pogrzebowych: